“Mijn vorige baas zei daar nooit wat van. Dus wie ben jij?”

Hoe los jij dit op als je medewerker dit  in een beoordelingsgesprek zegt?

Leidinggevenden die een afdeling overnemen van een andere leidinggevende lopen soms tegen de volgende vragen aan:

  • Hoe moet ik iemand beoordelen, waarover ik helemaal niet tevreden ben maar die door mijn voorganger altijd zeer goed of uitstekend werd beoordeeld? Ik wil niet demotiveren
  • Is het wel redelijk om medewerkers ‘af te rekenen’ op iets wat mijn voorganger nooit belangrijk vond?

Begrijpelijke vragen: je wilt niet je nieuwe medewerkers van je vervreemden door ineens met een andere scepter te gaan zwaaien. Maar je realiseert je ook dat als je nu kiest voor accepteren er bijna geen weg terug meer is. Nieuwe bezems vegen het schoonst.

 

Het is inderdaad onredelijk om medewerkers ineens te confronteren met kennelijk een nieuwe norm en hen daar negatief op te beoordelen. Bovendien kennen we de klassieke beoordelingsfout van de persoonlijke norm. Omgekeerd is accepteren ook niet goed.

Ik adviseer om tijdens het eerste beoordelingsgesprek het te bespreken beoordelingspunt niet te beoordelen, maar vooral aan te grijpen om heldere verwachtingen uit te wisselen. Vooraf is het veel gemakkelijker en eerlijker om een norm te veranderen dan achteraf. Nog mooier is dat te doen ruim voordat het beoordelingsgesprek plaatsvindt. Als er overeenstemming is over de norm en er is ‘dagelijks’ feedback gegeven, dan kan dat punt in het eerst volgende beoordelingsgesprek beoordeeld worden. Dat hoeft dan helemaal niet te demotiveren zeker als men niet stil blijft staan bij het oordeel, maar het aangrijpt om te verkennen hoe we het punt kunnen oplossen.

De volgende video laat zien hoe je kunt reageren als de medewerker in het gesprek dan toch nog mocht zeggen: “Maar mijn vorige leidinggevende zei daar nooit iets van”.